Warszawski deszcz.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
upadła i już nie wstała
bycie
złamałam obcasy, odkleiłam rzęsy
Obserwatorzy
Archiwum bloga
-
▼
2010
(32)
- ► października (1)
-
▼
marca
(10)
- Wszyscy powoli rozchodzą się do swoich stron, swoi...
- Jestem kobietą, nie da się ukryć. Studentką, a prz...
- Puk, puk. Drzwi otwieram rano, gdzieś między 11, a...
- jestem dziewczynka mała co paznokcie złamała
- Kochałam Twoje rzęsy jak osiadały na kryształowej ...
- na płot wlazł kotna drabinę wrzucili świniena żyra...
- Zaklnąć świat w dwa szeptyzaczarować Ciebie w prze...
- Zrobiłam sobie wycieczkę w miejsca gdzie do tej po...
- W jakim to świecie mi żyć przyszło? Co za godziny ...
- Warszawski deszcz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz