Wiedźma
Czarownica
Egoiści

Zastój myślowy, obrazy w głowie i deszcz.
Malinowo mi, wieczorową porą, gdy na gzymsie staje ptak.
Fufuńskie klimaty poniedziałkowe do stopnia: Nie chce mi się mówić, więc Ty do mnie też nie mów.

Życie przelatuje przez palce i przeraża mnie to.

Spłycone rozmowy i sny o niczym.
Illuminacje.
Don't cry z GR

A dziś pójdę słuchać odgłosów wielkiego miasta. Z pewnego dystansu, szerokiej perspektywy by poczuć się jak bezstronny widz, który po raz pierwszy słucha nowej arii, nie znając nawet kompozytora.

Złapałam w dłonie kubek herbaty, był ciepły, ciepły do tego stopnia, że oplotło mnie, aż po czubki palców. Unoszące się drobinki cynamonu w powietrzu i ten zapach, zapach świąt. Bazie i świeży chleb, a do tego pomarańcze. Uwielbiam się uśmiechać, kiedy nadchodzi poranek.

Jestem banalna, przesadna, teatralna.
Ambiwalentna, egoistyczna.
Palę jednego papierosa za drugim, piję wódkę bez potrzeby kieliszków.
Często nie kończę na jednym czy dwóch piwach.

Jestem heterosexualna (mimo Tych wszystkich plotek, kobiet, pocałunków, tańców, spotkań i spojrzeń w oczy. Mimo przytuleń, opowieści, chodzenia do klubów branżowych i tego wszystkiego.)
Często też myślą, że jestem erotomanką, rozwiązłą jak nikt inny.

Ale to nie ja.